Σήμερα έλαβα από το Κ. Ψ. Υ. Χανίων μια πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος εκπαιδευομένων του έργου "Ενδυνάμωση της συλλογικής έκφρασης και συνηγορίας των ατόμων με ψυχική αναπηρία", που διοργανώνει η Ε.Σ.Α. μεΑ (Ν.Π.Ι.Δ.). Έγγραφο με ημερομηνία "Αθήνα 9.01.2014" και "Αριθμό πρωτοκόλου 38" το οποίο μπορείτε να βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο: ( www.esaea.gr/index.php?module=announce&ANN_id=4584&ANN_user_op=view&ns_news=1&MMN_position=20:20 ).
Άν και διαφωνώ σθεναρά με τον όρο "ψυχική αναπηρία", αλλά προτιμώ τον όρο "διαφορετικότητα"! καθότι δεν θεωρώ τον εαυτό μου ανάπηρο, δηλαδή ανίκανο να σκεφτεί, αλλά διαφορετικό, το αντιπαρέρχομαι και συνεχίζω.
Το Ελληνικό κράτος "εθνικοί πόροι" με συνχρηματοδότηση απο το Ε. Κ. Τ. (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) θέλουν να μας ενημερώσουν για τα δικαιώματα μας ("Ενότητες: 1. Ψυχική αναπηρία και δικαιώματα"), και κατόπιν να μας βάλουν να τα διεκδικήσουμε ("Ενότητες: 2. Η διεκδίκηση των δικαιωμάτων").
Δηλαδή το κράτος, μας θέλει, να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας -αφού βέβαια μας τα μάθει- από το ίδιο το κράτος! Παράδοξο;
Καλή "μάσα" λοιπόν! Εγώ δεν πρόκειται να συμπράξω σε αυτή την απάτη, ούτε σκοπεύω να αφήσω να με χρησιμοποιήσουν σαν όχημα για να φάνε πάλι το παραδάκι ή να ικανοποιήσουν τις φιλοδοξίες τους οι επαγγελματίες επιτήδιοι!
"Τρελός" είμαι κύριοι, όχι ηλίθιος!!!
Είς μνήμην Γιώργου Γιαννουλόπουλου!
Μετα βδελυγμίας,
Μιχάλης Δερμιτζάκης

Διαβόητη Συντονίστρια Διευθύντρια "ιατρός" του Δρομοκαϊτείου (γνωστή για την ακροδεξιά της αναισθησία ) "ξαναχτύπησε" βγάζοντας εξιτήριο σε σοβαρά πάσχοντα ψυχιατρικό ασθενή (ανήλικο πρόσφυγα) μέσα σε μία ώρα!!!. Ασθενή , που δεν ανήκε καν στο τμήμα της και οι συνάδελφοι της (εφημερεύοντες ιατροί ) έκριναν ότι χρειάζεται οπωδήποτε νοσηλεία.....

 

 

Πηγή : Εφημερίδα των Συντακτών

Εδωσαν εξιτήριο στην ευαισθησία

 

Το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής άφησε στα αζήτητα ανήλικο ψυχικώς πάσχοντα από το Αφγανιστάν που θα ταξίδευε στη Σουηδία για να επανενωθεί με την οικογένειά του. Τελικά επιστρέφει στο Δρομοκαΐτειο για νοσηλεία

 

Του Γιάννη Μπασκάκη

 


 

Με απόλυτη ανευθυνότητα αντιμετώπισε το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής Δρομοκαΐτειο την περίπτωση ανήλικου μετανάστη, δίνοντάς του εξιτήριο παρά τη βαριά ψυχιατρική διαταραχή του και εκθέτοντάς τον ουσιαστικά σε κίνδυνο. Αν και στο παρά πέντε, φαίνεται ότι η υπόθεσή του θα έχει αίσιο τέλος με την επιστροφή του στο ίδρυμα και την επανενεργοποίηση της διαδικασίας επανένωσης με την οικογένειά του στη Σουηδία.

 

Πρόκειται για έναν 17χρονο από το Αφγανιστάν. Νοσηλεύτηκε για περίπου τρεις μήνες στο Δρομοκαΐτειο με χρόνια βαριά ψυχική διαταραχή, με έντονη εικόνα αποδιοργάνωσης και κρίση ταυτότητας. Με τη συνδρομή του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες είχε προγραμματιστεί η επανένωση με τους γονείς του, οι οποίοι ζουν στη Σουηδία ως αιτούντες άσυλο. Το ταξίδι μάλιστα θα πραγματοποιούνταν με τη συνοδεία κοινωνικού λειτουργού. Μία εβδομάδα όμως πριν από την πτήση για τη σκανδιναβική χώρα, ο 17χρονος Αφγανός φαίνεται ότι βίωσε έντονη αναστάτωση λόγω της ψυχικής του κατάστασης και δραπέτευσε από τους αστυνομικούς που τον φύλαγαν. Μετά την επίμονη αναζήτησή του εδώ και δύο μήνες από τους κοινωνικούς λειτουργούς, βρέθηκε μόλις προχθές, μετά από επεισόδιο που σημειώθηκε στο Καματερό, όταν ο 17χρονος προσπάθησε να μπει σε ιδιωτική αποθήκη. Αφού συνελήφθη μεταφέρθηκε πίσω στο ψυχιατρικό νοσοκομείο.

 

Μέσα σε μία ώρα

 

Σύμφωνα όμως με καταγγελίες στην «Εφ.Συν.», χθες το πρωί στο τμήμα όπου φιλοξενήθηκε το βράδυ έγιναν αστραπιαίες διαδικασίες και, παρά την πλήρη γνώση του ιστορικού του και το γεγονός ότι έχρηζε νοσηλείας, του χορηγήθηκε εξιτήριο μέσα σε μία ώρα. Στη συνέχεια οδηγήθηκε στην Εισαγγελία όπου από τον εισαγγελέα ακροάσεων, παρά το ακαταλόγιστο, του ασκήθηκε ποινική δίωξη. Μετά την παρέμβαση της συνηγόρου του Κατερίνας Δρακοπούλου, παραπέμφθηκε στην εισαγγελέα Ανηλίκων και αφέθηκε με περιοριστικούς όρους και με ακούσια νοσηλεία. Επιστρέφει λοιπόν στο ίδρυμα, με μια ποινική δίωξη σε εκκρεμότητα μεν, αλλά και με την αποδοχή από το σουηδικό κράτος του αιτήματος για επανένωση με τους γονείς του.

 

Δεν υπάρχουν ξενώνες

 

Ολο αυτό το διάστημα που νοσηλευόταν στο ψυχιατρικό νοσοκομείο, οι κοινωνικοί λειτουργοί έψαχναν κάποιον ξενώνα όπου θα μπορούσε να φιλοξενηθεί εάν έμενε εκτός ιδρύματος.

Στη χώρα μας όμως δεν υπάρχει κανένας ξενώνας ανηλίκων που να είναι κατάλληλος για φιλοξενία ψυχιατρικών περιπτώσεων. Ετσι παιδιά σαν τον 17χρονο καταλήγουν να μένουν για καιρό σε νοσοκομεία για νοσηλεία, για όσο μπορεί το νοσοκομείο να ανταποκριθεί. Γιατί πάντα -ακόμη και για καθαρά οικονομικούς λόγους- ελλοχεύει ο κίνδυνος του εξιτηρίου και της εγκατάλειψης. Και στην περίπτωση που ο ανήλικος με ψυχική διαταραχή είναι μετανάστης, μπορεί η κατάληξή του να είναι κάποιο κέντρο κράτησης, όπως η Αμυγδαλέζα, και όχι ένας χώρος όπου θα μπορεί να του παρασχεθεί η κατάλληλη φροντίδα και περίθαλψη.

 

Η παθογένεια του συστήματος

 

«Μέσα από την ταλαιπωρία και την περιπέτεια αυτού του παιδιού, βλέπουμε την παντελή απουσία μηχανισμού προστασίας ενός ανηλίκου, που στην περίπτωσή μας είναι ψυχικά ασθενής και πρόσφυγας. Φαίνεται λοιπόν όλη η παθογένεια του συστήματος απέναντι σε ανθρώπους με μεγάλο βαθμό ευαλωτότητας, όπως οι ψυχικά ασθενείς και οι πρόσφυγες», τονίζει στην «Εφ.Συν.» η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Βασιλική Κατριβάνου.

Ρεπορτάζ του Γιάννη Μπασκάκη

πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

Κοινωνία

Έδωσαν εξιτήριο στην ευαισθησία

Το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής άφησε στα αζήτητα ανήλικο ψυχικώς πάσχοντα από το Αφγανιστάν που θα ταξίδευε στη Σουηδία για να επανενωθεί με την οικογένειά του. Έπειτα από παρέμβαση της συνηγόρου του επιστρέφει στο Δρομοκαΐτειο


Με απόλυτη ανευθυνότητα αντιμετώπισε το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής την περίπτωση ανήλικου μετανάστη, δίνοντάς του εξιτήριο παρά τη βαριά ψυχιατρική διαταραχή του και εκθέτοντάς τον ουσιαστικά σε κίνδυνο. Αν και στο παρά πέντε, φαίνεται ότι η υπόθεσή του θα έχει αίσιο τέλος με την επιστροφή του στο Δρομοκαΐτειο και την επανενεργοποίηση της διαδικασίας επανένωσης με την οικογένειά του στη Σουηδία.

Πρόκειται για έναν 17χρονο από το Αφγανιστάν. Νοσηλεύτηκε για περίπου τρεις μήνες στο Δρομοκαΐτειο με χρόνια βαριά ψυχική διαταραχή, με έντονη εικόνα αποδιοργάνωσης και κρίση ταυτότητας. Με τη συνδρομή του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες είχε προγραμματιστεί η επανένωση με τους γονείς του, οι οποίοι ζουν στη Σουηδία ως αιτούντες άσυλο. Το ταξίδι μάλιστα θα πραγματοποιούνταν με τη συνοδεία κοινωνικού λειτουργού. Μία εβδομάδα όμως πριν από την πτήση για τη σκανδιναβική χώρα, ο 17χρονος Αφγανός φαίνεται ότι βίωσε έντονη αναστάτωση λόγω της ψυχικής του κατάστασης και δραπέτευσε από τους αστυνομικούς που τον φύλαγαν. Μετά την επίμονη αναζήτησή του εδώ και δύο μήνες από τους κοινωνικούς λειτουργούς, βρέθηκε μόλις προχθές, μετά από επεισόδιο που σημειώθηκε στο Καματερό, όταν ο 17χρονος προσπάθησε να μπει σε ιδιωτική αποθήκη. Αφού συνελήφθη μεταφέρθηκε πίσω στο ψυχιατρικό νοσοκομείο.

Σύμφωνα όμως με καταγγελίες στην «Εφ.Συν.», χθες το πρωί στο τμήμα όπου φιλοξενήθηκε το βράδυ έγιναν αστραπιαίες διαδικασίες και, παρά την πλήρη γνώση του ιστορικού του και το γεγονός ότι έχρηζε νοσηλείας, του χορηγήθηκε εξιτήριο μέσα σε μία ώρα. Στη συνέχεια οδηγήθηκε στην Εισαγγελία όπου από τον εισαγγελέα ακροάσεων, παρά το ακαταλόγιστο, του ασκήθηκε ποινική δίωξη. Μετά την παρέμβαση της συνηγόρου του Κατερίνας Δρακοπούλου, παραπέμφθηκε στην εισαγγελέα Ανηλίκων και αφέθηκε με περιοριστικούς όρους και με ακούσια νοσηλεία. Επιστρέφει λοιπόν στο ίδρυμα, με μια ποινική δίωξη σε εκκρεμότητα μεν, αλλά και με την αποδοχή από το σουηδικό κράτος του αιτήματος για επανένωση με τους γονείς του.

Ολο αυτό το διάστημα που νοσηλευόταν στο ψυχιατρικό νοσοκομείο, οι κοινωνικοί λειτουργοί έψαχναν κάποιον ξενώνα όπου θα μπορούσε να φιλοξενηθεί εάν έμενε εκτός ιδρύματος. Στη χώρα μας όμως δεν υπάρχει κανένας ξενώνας ανηλίκων που να είναι κατάλληλος για φιλοξενία ψυχιατρικών περιπτώσεων. Ετσι παιδιά σαν τον 17χρονο καταλήγουν να μένουν για καιρό σε νοσοκομεία για νοσηλεία, για όσο μπορεί το νοσοκομείο να ανταποκριθεί. Γιατί πάντα -ακόμη και για καθαρά οικονομικούς λόγους- ελλοχεύει ο κίνδυνος του εξιτηρίου και της εγκατάλειψης. Και στην περίπτωση που ο ανήλικος με ψυχική διαταραχή είναι μετανάστης, μπορεί η κατάληξή του να είναι κάποιο κέντρο κράτησης, όπως η Αμυγδαλέζα, και όχι ένας χώρος όπου θα μπορεί να του παρασχεθεί η κατάλληλη φροντίδα και περίθαλψη.

«Μέσα από την ταλαιπωρία και την περιπέτεια αυτού του παιδιού, βλέπουμε την παντελή απουσία μηχανισμού προστασίας ενός ανηλίκου, που στην περίπτωσή μας είναι ψυχικά ασθενής και πρόσφυγας. Φαίνεται λοιπόν όλη η παθογένεια του συστήματος απέναντι σε ανθρώπους με μεγάλο βαθμό ευαλωτότητας, όπως οι ψυχικά ασθενείς και οι πρόσφυγες», τονίζει στην «Εφ.Συν.» η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Βασιλική Κατριβάνου.

- See more at: http://left.gr/news/edosan-exitirio-stin-eyaisthisia#sthash.DKY20isb.dpuf

Ρεπορτάζ του Γιάννη Μπασκάκη

πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

Κοινωνία

Έδωσαν εξιτήριο στην ευαισθησία

Το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής άφησε στα αζήτητα ανήλικο ψυχικώς πάσχοντα από το Αφγανιστάν που θα ταξίδευε στη Σουηδία για να επανενωθεί με την οικογένειά του. Έπειτα από παρέμβαση της συνηγόρου του επιστρέφει στο Δρομοκαΐτειο


Με απόλυτη ανευθυνότητα αντιμετώπισε το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής την περίπτωση ανήλικου μετανάστη, δίνοντάς του εξιτήριο παρά τη βαριά ψυχιατρική διαταραχή του και εκθέτοντάς τον ουσιαστικά σε κίνδυνο. Αν και στο παρά πέντε, φαίνεται ότι η υπόθεσή του θα έχει αίσιο τέλος με την επιστροφή του στο Δρομοκαΐτειο και την επανενεργοποίηση της διαδικασίας επανένωσης με την οικογένειά του στη Σουηδία.

Πρόκειται για έναν 17χρονο από το Αφγανιστάν. Νοσηλεύτηκε για περίπου τρεις μήνες στο Δρομοκαΐτειο με χρόνια βαριά ψυχική διαταραχή, με έντονη εικόνα αποδιοργάνωσης και κρίση ταυτότητας. Με τη συνδρομή του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες είχε προγραμματιστεί η επανένωση με τους γονείς του, οι οποίοι ζουν στη Σουηδία ως αιτούντες άσυλο. Το ταξίδι μάλιστα θα πραγματοποιούνταν με τη συνοδεία κοινωνικού λειτουργού. Μία εβδομάδα όμως πριν από την πτήση για τη σκανδιναβική χώρα, ο 17χρονος Αφγανός φαίνεται ότι βίωσε έντονη αναστάτωση λόγω της ψυχικής του κατάστασης και δραπέτευσε από τους αστυνομικούς που τον φύλαγαν. Μετά την επίμονη αναζήτησή του εδώ και δύο μήνες από τους κοινωνικούς λειτουργούς, βρέθηκε μόλις προχθές, μετά από επεισόδιο που σημειώθηκε στο Καματερό, όταν ο 17χρονος προσπάθησε να μπει σε ιδιωτική αποθήκη. Αφού συνελήφθη μεταφέρθηκε πίσω στο ψυχιατρικό νοσοκομείο.

Σύμφωνα όμως με καταγγελίες στην «Εφ.Συν.», χθες το πρωί στο τμήμα όπου φιλοξενήθηκε το βράδυ έγιναν αστραπιαίες διαδικασίες και, παρά την πλήρη γνώση του ιστορικού του και το γεγονός ότι έχρηζε νοσηλείας, του χορηγήθηκε εξιτήριο μέσα σε μία ώρα. Στη συνέχεια οδηγήθηκε στην Εισαγγελία όπου από τον εισαγγελέα ακροάσεων, παρά το ακαταλόγιστο, του ασκήθηκε ποινική δίωξη. Μετά την παρέμβαση της συνηγόρου του Κατερίνας Δρακοπούλου, παραπέμφθηκε στην εισαγγελέα Ανηλίκων και αφέθηκε με περιοριστικούς όρους και με ακούσια νοσηλεία. Επιστρέφει λοιπόν στο ίδρυμα, με μια ποινική δίωξη σε εκκρεμότητα μεν, αλλά και με την αποδοχή από το σουηδικό κράτος του αιτήματος για επανένωση με τους γονείς του.

Ολο αυτό το διάστημα που νοσηλευόταν στο ψυχιατρικό νοσοκομείο, οι κοινωνικοί λειτουργοί έψαχναν κάποιον ξενώνα όπου θα μπορούσε να φιλοξενηθεί εάν έμενε εκτός ιδρύματος. Στη χώρα μας όμως δεν υπάρχει κανένας ξενώνας ανηλίκων που να είναι κατάλληλος για φιλοξενία ψυχιατρικών περιπτώσεων. Ετσι παιδιά σαν τον 17χρονο καταλήγουν να μένουν για καιρό σε νοσοκομεία για νοσηλεία, για όσο μπορεί το νοσοκομείο να ανταποκριθεί. Γιατί πάντα -ακόμη και για καθαρά οικονομικούς λόγους- ελλοχεύει ο κίνδυνος του εξιτηρίου και της εγκατάλειψης. Και στην περίπτωση που ο ανήλικος με ψυχική διαταραχή είναι μετανάστης, μπορεί η κατάληξή του να είναι κάποιο κέντρο κράτησης, όπως η Αμυγδαλέζα, και όχι ένας χώρος όπου θα μπορεί να του παρασχεθεί η κατάλληλη φροντίδα και περίθαλψη.

«Μέσα από την ταλαιπωρία και την περιπέτεια αυτού του παιδιού, βλέπουμε την παντελή απουσία μηχανισμού προστασίας ενός ανηλίκου, που στην περίπτωσή μας είναι ψυχικά ασθενής και πρόσφυγας. Φαίνεται λοιπόν όλη η παθογένεια του συστήματος απέναντι σε ανθρώπους με μεγάλο βαθμό ευαλωτότητας, όπως οι ψυχικά ασθενείς και οι πρόσφυγες», τονίζει στην «Εφ.Συν.» η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Βασιλική Κατριβάνου.

- See more at: http://left.gr/news/edosan-exitirio-stin-eyaisthisia#sthash.DKY20isb.dpuf

Ρεπορτάζ του Γιάννη Μπασκάκη

πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

Κοινωνία

Έδωσαν εξιτήριο στην ευαισθησία

Το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής άφησε στα αζήτητα ανήλικο ψυχικώς πάσχοντα από το Αφγανιστάν που θα ταξίδευε στη Σουηδία για να επανενωθεί με την οικογένειά του. Έπειτα από παρέμβαση της συνηγόρου του επιστρέφει στο Δρομοκαΐτειο


Με απόλυτη ανευθυνότητα αντιμετώπισε το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής την περίπτωση ανήλικου μετανάστη, δίνοντάς του εξιτήριο παρά τη βαριά ψυχιατρική διαταραχή του και εκθέτοντάς τον ουσιαστικά σε κίνδυνο. Αν και στο παρά πέντε, φαίνεται ότι η υπόθεσή του θα έχει αίσιο τέλος με την επιστροφή του στο Δρομοκαΐτειο και την επανενεργοποίηση της διαδικασίας επανένωσης με την οικογένειά του στη Σουηδία.

Πρόκειται για έναν 17χρονο από το Αφγανιστάν. Νοσηλεύτηκε για περίπου τρεις μήνες στο Δρομοκαΐτειο με χρόνια βαριά ψυχική διαταραχή, με έντονη εικόνα αποδιοργάνωσης και κρίση ταυτότητας. Με τη συνδρομή του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες είχε προγραμματιστεί η επανένωση με τους γονείς του, οι οποίοι ζουν στη Σουηδία ως αιτούντες άσυλο. Το ταξίδι μάλιστα θα πραγματοποιούνταν με τη συνοδεία κοινωνικού λειτουργού. Μία εβδομάδα όμως πριν από την πτήση για τη σκανδιναβική χώρα, ο 17χρονος Αφγανός φαίνεται ότι βίωσε έντονη αναστάτωση λόγω της ψυχικής του κατάστασης και δραπέτευσε από τους αστυνομικούς που τον φύλαγαν. Μετά την επίμονη αναζήτησή του εδώ και δύο μήνες από τους κοινωνικούς λειτουργούς, βρέθηκε μόλις προχθές, μετά από επεισόδιο που σημειώθηκε στο Καματερό, όταν ο 17χρονος προσπάθησε να μπει σε ιδιωτική αποθήκη. Αφού συνελήφθη μεταφέρθηκε πίσω στο ψυχιατρικό νοσοκομείο.

Σύμφωνα όμως με καταγγελίες στην «Εφ.Συν.», χθες το πρωί στο τμήμα όπου φιλοξενήθηκε το βράδυ έγιναν αστραπιαίες διαδικασίες και, παρά την πλήρη γνώση του ιστορικού του και το γεγονός ότι έχρηζε νοσηλείας, του χορηγήθηκε εξιτήριο μέσα σε μία ώρα. Στη συνέχεια οδηγήθηκε στην Εισαγγελία όπου από τον εισαγγελέα ακροάσεων, παρά το ακαταλόγιστο, του ασκήθηκε ποινική δίωξη. Μετά την παρέμβαση της συνηγόρου του Κατερίνας Δρακοπούλου, παραπέμφθηκε στην εισαγγελέα Ανηλίκων και αφέθηκε με περιοριστικούς όρους και με ακούσια νοσηλεία. Επιστρέφει λοιπόν στο ίδρυμα, με μια ποινική δίωξη σε εκκρεμότητα μεν, αλλά και με την αποδοχή από το σουηδικό κράτος του αιτήματος για επανένωση με τους γονείς του.

Ολο αυτό το διάστημα που νοσηλευόταν στο ψυχιατρικό νοσοκομείο, οι κοινωνικοί λειτουργοί έψαχναν κάποιον ξενώνα όπου θα μπορούσε να φιλοξενηθεί εάν έμενε εκτός ιδρύματος. Στη χώρα μας όμως δεν υπάρχει κανένας ξενώνας ανηλίκων που να είναι κατάλληλος για φιλοξενία ψυχιατρικών περιπτώσεων. Ετσι παιδιά σαν τον 17χρονο καταλήγουν να μένουν για καιρό σε νοσοκομεία για νοσηλεία, για όσο μπορεί το νοσοκομείο να ανταποκριθεί. Γιατί πάντα -ακόμη και για καθαρά οικονομικούς λόγους- ελλοχεύει ο κίνδυνος του εξιτηρίου και της εγκατάλειψης. Και στην περίπτωση που ο ανήλικος με ψυχική διαταραχή είναι μετανάστης, μπορεί η κατάληξή του να είναι κάποιο κέντρο κράτησης, όπως η Αμυγδαλέζα, και όχι ένας χώρος όπου θα μπορεί να του παρασχεθεί η κατάλληλη φροντίδα και περίθαλψη.

«Μέσα από την ταλαιπωρία και την περιπέτεια αυτού του παιδιού, βλέπουμε την παντελή απουσία μηχανισμού προστασίας ενός ανηλίκου, που στην περίπτωσή μας είναι ψυχικά ασθενής και πρόσφυγας. Φαίνεται λοιπόν όλη η παθογένεια του συστήματος απέναντι σε ανθρώπους με μεγάλο βαθμό ευαλωτότητας, όπως οι ψυχικά ασθενείς και οι πρόσφυγες», τονίζει στην «Εφ.Συν.» η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Βασιλική Κατριβάνου.

- See more at: http://left.gr/news/edosan-exitirio-stin-eyaisthisia#sthash.DKY20isb.dpuf

Ρεπορτάζ του Γιάννη Μπασκάκη

πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

Κοινωνία

Έδωσαν εξιτήριο στην ευαισθησία

Το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής άφησε στα αζήτητα ανήλικο ψυχικώς πάσχοντα από το Αφγανιστάν που θα ταξίδευε στη Σουηδία για να επανενωθεί με την οικογένειά του. Έπειτα από παρέμβαση της συνηγόρου του επιστρέφει στο Δρομοκαΐτειο


Με απόλυτη ανευθυνότητα αντιμετώπισε το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής την περίπτωση ανήλικου μετανάστη, δίνοντάς του εξιτήριο παρά τη βαριά ψυχιατρική διαταραχή του και εκθέτοντάς τον ουσιαστικά σε κίνδυνο. Αν και στο παρά πέντε, φαίνεται ότι η υπόθεσή του θα έχει αίσιο τέλος με την επιστροφή του στο Δρομοκαΐτειο και την επανενεργοποίηση της διαδικασίας επανένωσης με την οικογένειά του στη Σουηδία.

Πρόκειται για έναν 17χρονο από το Αφγανιστάν. Νοσηλεύτηκε για περίπου τρεις μήνες στο Δρομοκαΐτειο με χρόνια βαριά ψυχική διαταραχή, με έντονη εικόνα αποδιοργάνωσης και κρίση ταυτότητας. Με τη συνδρομή του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες είχε προγραμματιστεί η επανένωση με τους γονείς του, οι οποίοι ζουν στη Σουηδία ως αιτούντες άσυλο. Το ταξίδι μάλιστα θα πραγματοποιούνταν με τη συνοδεία κοινωνικού λειτουργού. Μία εβδομάδα όμως πριν από την πτήση για τη σκανδιναβική χώρα, ο 17χρονος Αφγανός φαίνεται ότι βίωσε έντονη αναστάτωση λόγω της ψυχικής του κατάστασης και δραπέτευσε από τους αστυνομικούς που τον φύλαγαν. Μετά την επίμονη αναζήτησή του εδώ και δύο μήνες από τους κοινωνικούς λειτουργούς, βρέθηκε μόλις προχθές, μετά από επεισόδιο που σημειώθηκε στο Καματερό, όταν ο 17χρονος προσπάθησε να μπει σε ιδιωτική αποθήκη. Αφού συνελήφθη μεταφέρθηκε πίσω στο ψυχιατρικό νοσοκομείο.

Σύμφωνα όμως με καταγγελίες στην «Εφ.Συν.», χθες το πρωί στο τμήμα όπου φιλοξενήθηκε το βράδυ έγιναν αστραπιαίες διαδικασίες και, παρά την πλήρη γνώση του ιστορικού του και το γεγονός ότι έχρηζε νοσηλείας, του χορηγήθηκε εξιτήριο μέσα σε μία ώρα. Στη συνέχεια οδηγήθηκε στην Εισαγγελία όπου από τον εισαγγελέα ακροάσεων, παρά το ακαταλόγιστο, του ασκήθηκε ποινική δίωξη. Μετά την παρέμβαση της συνηγόρου του Κατερίνας Δρακοπούλου, παραπέμφθηκε στην εισαγγελέα Ανηλίκων και αφέθηκε με περιοριστικούς όρους και με ακούσια νοσηλεία. Επιστρέφει λοιπόν στο ίδρυμα, με μια ποινική δίωξη σε εκκρεμότητα μεν, αλλά και με την αποδοχή από το σουηδικό κράτος του αιτήματος για επανένωση με τους γονείς του.

Ολο αυτό το διάστημα που νοσηλευόταν στο ψυχιατρικό νοσοκομείο, οι κοινωνικοί λειτουργοί έψαχναν κάποιον ξενώνα όπου θα μπορούσε να φιλοξενηθεί εάν έμενε εκτός ιδρύματος. Στη χώρα μας όμως δεν υπάρχει κανένας ξενώνας ανηλίκων που να είναι κατάλληλος για φιλοξενία ψυχιατρικών περιπτώσεων. Ετσι παιδιά σαν τον 17χρονο καταλήγουν να μένουν για καιρό σε νοσοκομεία για νοσηλεία, για όσο μπορεί το νοσοκομείο να ανταποκριθεί. Γιατί πάντα -ακόμη και για καθαρά οικονομικούς λόγους- ελλοχεύει ο κίνδυνος του εξιτηρίου και της εγκατάλειψης. Και στην περίπτωση που ο ανήλικος με ψυχική διαταραχή είναι μετανάστης, μπορεί η κατάληξή του να είναι κάποιο κέντρο κράτησης, όπως η Αμυγδαλέζα, και όχι ένας χώρος όπου θα μπορεί να του παρασχεθεί η κατάλληλη φροντίδα και περίθαλψη.

«Μέσα από την ταλαιπωρία και την περιπέτεια αυτού του παιδιού, βλέπουμε την παντελή απουσία μηχανισμού προστασίας ενός ανηλίκου, που στην περίπτωσή μας είναι ψυχικά ασθενής και πρόσφυγας. Φαίνεται λοιπόν όλη η παθογένεια του συστήματος απέναντι σε ανθρώπους με μεγάλο βαθμό ευαλωτότητας, όπως οι ψυχικά ασθενείς και οι πρόσφυγες», τονίζει στην «Εφ.Συν.» η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Βασιλική Κατριβάνου.

- See more at: http://left.gr/news/edosan-exitirio-stin-eyaisthisia#sthash.DKY20isb.dpuf

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΩΝ

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013, 11 πμ

Εχουν περάσει πάνω από δυο εβδομάδες από την ημέρα που η υφυπουργός Υγείας κ. Ζ. Μακρή είχε αθετήσει, για δεύτερη φορά, την δέσμευσή της να συναντήσει την Επιτροπή ενάντια στην παρακράτηση των συντάξεων, υποσχόμενη, για μιαν ακόμη φορά, να ειδοποιήσει η ίδια προκειμένου να κλειστεί νέο ραντεβού, όταν «οι πολυάριθμες ασχολίες και υποχρεώσεις της» θα της το επέτρεπαν.

Φαίνεται, ωστόσο, ότι οι μόνοι που δεν χωρούν σ΄ αυτές τις «πολυάριθμες υποχρεώσεις» και για τους οποίους δεν βρίσκεται ποτέ χρόνος, είναι οι χρήστες/λήπτες των υπηρεσιών, οι οικογένειές τους και οι λειτουργοί ψυχικής υγείας που τους στηρίζουν στις, όλο και πιο δύσβατες, διαδρομές της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης/κοινωνικής επανένταξης.

Είναι απέναντι σ΄ αυτούς που η υφυπουργός οφείλει να τοποθετηθεί, στα σοβαρά και χωρίς υπεκφυγές, και να δεσμευτεί απέναντι στο αίτημα για νομοθετική ακύρωση της καταλήστευσης, από το Υπουργείο Υγείας, των συντάξεων των φιλοξενούμενων στις στεγαστικές δομές.

Η ολοκληρωμένη πρόταση που αιτιολογεί τον παράνομο χαρακτήρα και τις εξοντωτικές επιπτώσεις της παρακράτησης, απαιτώντας την ακύρωσή της, ενώ ταυτόχρονα προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για την ασφαλή (και υποστηριζόμενη, όταν και όσο χρειάζεται) διαχείριση των εισοδημάτων των φιλοξενουμένων στις στεγαστικές δομές από τους ίδιους και για την κάλυψη των προσωπικών τους αναγκών, έχει κατατεθεί, και αυτή, από 15μέρου στις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου, αλλά και στο γραφείο της υφυπουργού.

Μαζευόμαστε, όλες και όλοι, έξω από το Υπουργείο Υγείας, την Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου, στις 11 πμ, και απαιτούμε συνάντηση με την υφυπουργό.

Της γνωστοποιούμε από τώρα την ημερομηνία και την ώρα της συγκέντρωσής μας για να τακτοποιήσει τις υποχρεώσεις της, έτσι ώστε να βρει χρόνο να μας συναντήσει.

Σε κάθε περίπτωση, στις 20 Νοέμβρη, δεν θα φύγουμε από την οδό Αριστοτέλους 17, αν δεν την συναντήσουμε, όσο αργά κι΄ αν χρειαστεί να μείνουμε στο δρόμο.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ, ΣΟΨΥ ΒΥΡΩΝΑ, ΣΟΨΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, ΣΟΨΥ Β. ΠΡΟΑΣΤΕΙΩΝ, ΕΣΑΜΕΑ, ΚΙΝΑΨΥ, ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΥΤΟΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ

ΞΕΚΙΝΗΣΕ Ο «ΔΙΑΛΟΓΟΣ» ΜΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗ ΘΕΣΗ Η ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗΣ

Ξεκίνησε, λοιπόν, τη Τρίτη, 15 Οκτωβρίου, ο «διάλογος» σχετικά με την παρακράτηση των συντάξεων των ψυχικά πασχόντων και αναπήρων, ένας διάλογος που ζήτησε η υφυπουργός Υγείας κ. Μακρή, αλλά στου οποίου την έναρξη δεν ήταν παρούσα.

Ετσι η συζήτηση έγινε στη Δ/νση Ψυχικής Υγείας με την κ. Κουλούρη και άλλα στελέχη του Υπουργείου. Στη συνάντηση, εκ μέρους των άμεσα ενδιαφερομένων, συμμετείχαν, εκτός από την «Πρωτοβουλία ενάντια στην παρακράτηση», ο πρόεδρος του ΣΟΨΥ Κορυδαλλού, εκπρόσωπος του σωματείου Αυτοεκπροσώπηση, εκπρόσωπος της ΚΙΝΑΨΥ, μέλη του ΔΣ του σωματείου εργαζομένων του ΨΝΑ.

Εκ μέρους του Υπουργείου, η κ. Κουλούρη παρουσίασε μιαν ολόκληρη σειρά ΦΕΚ με νόμους και υπουργικές αποφάσεις στις οποίες τίθεται το ζήτημα της παρακράτησης, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον διαχωρισμό του ζητήματος ανάμεσα στα άτομα που περιθάλπονται σε προνοιακά ιδρύματα και στους ψυχικά πάσχοντες που φιλοξενούνται σε στεγαστικές δομές. Πράγματι, στο νόμο 3984 του 2011 (για τη «δωρεά και μεταμόσχευση οργάνων»), υπάρχει, κατ΄ αρχήν, η παράγραφος 8, που εισάγει την παρακράτηση για τους πάσχοντες από «χρόνιες παθήσεις» σε μονάδες «κλειστής περίθαλψης», ως προσθήκη στο νόμο 3868 του 2010 (που προβλέπει, μεταξύ άλλων, την ενοποίηση Δημόσιων Φορέων Πρόνοιας). Ακολουθεί η παράγραφος 9, που τίθεται, με το ίδιο περιεχόμενο (της παρακράτησης), ως προσθήκη στο άρθρο 13 του 2716/99 και αφορά τους ψυχικά πάσχοντες σε μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης.

Η θέση της κ. Κουλούρη (και κατ΄ επέκτασιν της υφυπουργού) ήταν ότι «εμείς εδώ μπορούμε να ασχοληθούμε με ό,τι αφορά τους ψυχικά πάσχοντες (την παρ. 9) και όχι με τους προνοιακούς (παρ. 8), που ανήκουν στο Υπουργείο Εργασίας».

Βέβαια, και η υπουργική απόφαση για την παρακράτηση των συντάξεων των περιθαλπομένων σε μονάδες «κλειστής περίθαλψης» (των «προνοιακών») έχει εκδοθεί, το 2011, από το Υπουργείο Υγείας… αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα.

Φυσικά, η όλη διατύπωση είναι, ως γνωστόν, σε καθαρά εισπρακτική λογική εις βάρος των άμεσα ενδιαφερομένων και με κανένα τρόπο δεν έχει, έστω και μ΄ αυτόν, τον αρπακτικό τρόπο, σκοπό την βελτίωση της φροντίδας τους. Το αντίθετο μάλιστα. Αλλά περί αυτού, κανένα σχόλιο, αφού «όλοι ενδιαφερόμαστε και πονάμε για τους ασθενείς»….

Αναφέρθηκε, εν προκειμένω, ότι τον Μάϊο, ο τότε Υπουργός (Λυκουρέντζος) Υγείας είχε υποσχεθεί (και αυτός, όπως το καλοκαίρι του 2012 και η κ. Σκοπούλη) στον πρόεδρο της ΕΣΑΜΕΑ την κατάργηση της παρακράτησης… αλλά, έκτοτε, «άλλαξε ο Υπουργός» και ο «νέος», απ΄ ό ,τι φαίνεται, την έχει βάλει μπροστά…

Η θέση, επομένως, του Υπουργείου είναι ότι συζητάει μόνο για ό,τι αφορά τους ψυχικά πάσχοντες και όχι για την «Πρόνοια». Αυτό πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν από την ΕΣΑΜΕΑ και τα από τα κινήματα των αναπήρων, καθώς, όπως φαίνεται και από τη σχετική απόφαση του ΙΚΑ του φετινού Ιουλίου για άμεση έναρξη υλοποίησης, η συγκεκριμένη κίνηση φαίνεται να απευθύνεται στο σκέλος που αφορά την Πρόνοια.

Τα μέλη της αντιπροσωπείας, που παρευρέθηκαν στη συνάντηση, επέμειναν ομόφωνα ότι η παρακράτηση θα πρέπει ακυρωθεί νομοθετικά, άμεσα και πλήρως και στον δημόσιο και στον ιδιωτικό μη κερδοσκοπικό τομέα χωρίς την όποια μεσοβέζικη ρύθμιση (μείωση ποσοστού της παρακράτησης, κριτήρια περιουσιακά, οικογενειακά κλπ, που είδαν το φως της δημοσιότητας από «πηγές του Υπουργείου») και, αντίθετα προς αυτές τις λογικές της οπισθοδρόμησης στο Μεσαίωνα, θα πρέπει να ενισχυθούν οι θεσμοί που κατοχυρώνουν και διασφαλίζουν τα δικαιώματα των ψυχικά πασχόντων και αναπήρων ως ισότιμων μελών εντός της κοινωνίας, καθώς, άλλωστε, αυτό είναι το βασικό περιεχόμενο της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης και της κοινωνικής επανένταξης. Να υπάρξουν οι προβλεπόμενοι θεσμοί, πχ, για την δικαστική συμπαράσταση (όπου κρίνεται ότι χρειάζεται), αξιόπιστοι μηχανισμοί ελέγχου ότι αυτή εκτελείται σωστά και προς το συμφέρον του ψυχικά πάσχοντος, μηχανισμοί, ευέλικτοι στη μορφή, αλλά που με κάθε αξιόπιστο και αντικειμενικό τρόπο να διασφαλίζουν τα εισοδήματα και τα περιουσιακά στοιχεία των φιλοξενούμενων σε στεγαστικές δομές για τους ίδιους και τις προσωπικές τους ανάγκες. Και φυσικά, διεκδίκηση των προσωπικών περιουσιακών στοιχείων στις περιπτώσεις που τα σφετερίζονται «τρίτοι», όποιοι και αν είναι αυτοί.

Αναφέρθηκε από μεριάς των στελεχών του Υπουργείου ότι η υφυπουργός σκέπτεται να φέρει στη Βουλή νομοθετική ρύθμιση ακύρωσης της παρακράτησης ως έχει (φυσικά, μόνο για τους ψυχικά πάσχοντες) και να εισάγει, στη θέση της, μιαν άλλη ρύθμιση. Δεν είπαν, όμως, καθόλου ποια είναι η δική τους, έστω και κατ ΄αρχήν, σκέψη για το τι θα περιέχει αυτή η ρύθμιση. Περιμένουν τις δικές μας προτάσεις… είπαν. Αναφέρθηκαν ξανά τα περί «μηδενικής βάσης» και ζητήθηκε από την αντιπροσωπεία χρηστών/οικογενειών/ λειτουργών και λοιπών φορέων να φέρει γραπτές και πιο λεπτομερείς τις προτάσεις που εκτέθηκαν στη συζήτηση και στη λογική που διατυπώθηκαν, «όχι παρακράτηση- ενδυνάμωση των θεσμών που διασφαλίζουν τα εισοδήματα κα τα περιουσιακά στοιχεία των ψυχικά πασχόντων».

Υστερα απ΄ όσα λέχθηκαν σ΄ αυτή τη συνάντηση, θα πρέπει ιδιαίτερα να προσεχθεί η ανάγκη από κοινού διεκδίκησης της κατάργησης της παρακράτησης, τόσο για τους ψυχικά πάσχοντες, όσο και για τα άτομα που περιθάλπονται σε προνοιακά ιδρύματα - και η κινητοποίηση θα πρέπει, αντίστοιχα, να είναι από όλους τους φορείς.

Η επόμενη συνάντηση ορίστηκε για την ερχόμενη Τρίτη, 22 Οκτωβρίου, στις 2 μμ. Αυτή τη φορά, λέχθηκε, η υφυπουργός θα είναι σίγουρα παρούσα. Ιδωμεν. Και προπαντός, ίδωμεν αν και σε ποιο βαθμό ο διάλογος είναι προσχηματικός και στη λογική του θεάματος, ή έστω και κατ΄ ελάχιστον ουσιαστικός και ειλικρινής.

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, η «Πρωτοβουλία ενάντια στην παρακράτηση των συντάξεων» καλεί εκ νέου σε συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο την ερχόμενη Τρίτη 22/100 στη 1μμ, ως μέσο μιας πιο «ουσιαστικής» διαπραγμάτευσης με την υφυπουργό στη συνάντηση που θα γίνεται μέσα στο Υπουργείο.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

ΑΛΛΑΓΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ: Η υφυπουργός Υγείας κ. Ζέττα Μακρή απουσιάζει στο εξωτερικό, σε συνέδριο στην Εσθονία (για τα “συστήματα υγείας”), απ΄όπου επιστρέφει την Παρασκευή. Επομένως, η αυριανη συγκέντρωση ενάντια στην παρακράτηση των συντάξεων αναβάλλεται για την ερχόμενη Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013, ώρα 11 πμ, έξω από το Υπουργείο Υγείας.

ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΝΕΧΗ ΦΟΡΑ, Η Ζ. ΜΑΚΡΗ ΑΠΕΦΥΓΕ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

Για δεύτερη φορά, σήμερα, η υφυπουργός Υγείας Ζ. Μακρή αθέτησε την υπόσχεσή της να συναντήσει την Επιτροπή ενάντια στην παρακράτηση των συντάξεων – παρόλο που η συνάντηση είχε κλειστεί από το ίδιο το γραφείο της.

Ακούστηκαν, ως δικαιολογία, οι «κοινοβουλευτικές της υποχρεώσεις» που είχαν προκύψει, αλλά αυτό που διαφαινόταν, μετά την αρχική, «τελετουργική» και «θεαματική» υποδοχή «των ψυχικά πασχόντων από την υφυπουργό», ήταν μια στάση ξεφορτώματος του ζητήματος και εναπόθεσής του στις ατέρμονες και αδιέξοδες συζητήσεις των κατώτερων κλιμακίων που δεν μπορούν ποτέ να δεσμευτούν και ν΄ αποφασίσουν για τίποτα, με την όλη υπόθεση να καταλήγει σ΄ ένα «θα δούμε», «θα σας πούμε», «θα ενημερώσουμε την υφυπουργό» κλπ, κλπ.

Ως κανονική «ξεπέτα» χαρακτήρισαν την στάση της οι εκπρόσωποι των φορέων που είχαν προσέλθει για τη συνάντηση.

Η στάση της υφυπουργού επιβεβαίωσε την εκτίμηση, ήδη από την προηγούμενη φορά, όταν γινόταν αναφορά στον «”διάλογο” που ξεκίνησε», ότι επρόκειτο για ένα «διάλογο σε εισαγωγικά».

Αυτή τη φορά, οι φορείς που αντιπροσωπεύθηκαν στην συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο και στην Επιτροπή, ήταν πολύ περισσότεροι : ΕΣΑΜΕΑ, ΠΟΣΟΨΥ, ΣΟΨΥ Βύρωνα, ΣΟΨΥ Κορυδαλλού, ΣΟΨΥ Β. Προαστίων, ΚΙΝΑΨΥ, Σωματείο Αυτοεκπροσώπηση, Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων και, φυσικά, η Πρωτοβουλία ενάντια την παρακράτηση των συντάξεων.

Το γραφείο της υφυπουργού, όπως και την προηγούμενη φορά, παρέπεμψε την Επιτροπή στην Διευθύντρια Ψυχικής Υγείας κ. Κουλούρη.

Η Επιτροπή αρνήθηκε να μπει σε μακροσκελή συζήτηση με την Δ/νση Ψυχικής Υγείας καθώς το κρίσιμο σημείο, που έμενε εκκρεμές, ήταν και είναι η δέσμευση της υφυπουργού για την ακύρωση της παρακράτησης με εισαγωγή στη Βουλή σχετικής νομοθετικής ρύθμισης.

Παρέδωσε στην κ. Κουλούρη την πρόταση που της είχε ζητηθεί την προηγούμενη φορά, αφενός σχετικά με την ακύρωση της παρακράτησης και, αφετέρου, την ταυτόχρονη υπόδειξη τρόπων υποστήριξης των ψυχικά πασχόντων/φιλοξενουμένων στις στεγαστικές δομές στην ασφαλή διαχείριση των εισοδημάτων τους και των περιουσιακών τους στοιχείων, καθώς και για την εγκαθίδρυση τρόπων αξιόπιστου ελέγχου (εσωτερικού και εξωτερικού) των διαδικασιών που πρέπει να τηρούνται.

Η Επιτροπή αποχώρησε με την υπόσχεση ότι η συνάντηση με την κ. Μακρή θα γίνει την ερχόμενη εβδομάδα, ενώ, στο μεταξύ, θα έχει, υποτίθεται, μελετηθεί και η πρόταση που υποβλήθηκε.

Η απόφαση όλων ήταν για την οργάνωση μιας δυναμικής διεκδίκησης για την ακύρωση της παρακράτησης. Σύντομα θα υπάρξει σχετική ανακοίνωση επ΄ αυτού.

(Στο κείμενο των προτάσεων σημαντική ήταν η συμβολή των κκ Ε. Φυτράκη και Μ. Μητροσύλλη).

22/10/2013

Ακουλουθεί  η πρόταση, προς την Υφυπουργό Υγείας, των συλλογικοτήτων που συμμετέχουν στην σχετική πρωτοβουλία   για νομοθετική ακύρωση της παρακράτησης των συντάξεων...


ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ κ. Ζ. ΜΑΚΡΗ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΩΝ

ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΝΤΑΙ

ΣΕ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ ΨΥΧΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

1.Η παρακράτηση των συντάξεων των ψυχικά πασχόντων που φιλοξενούνται σε στεγαστικές δομές ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, όπως αυτή προβλέπεται από την παρ. 9 του άρθρου 66 του νόμου 3984 του 2011, η οποία προστέθηκε στην παρ. 8 του άρθρου 13 του ν. 2716/99, (όπως αντίστοιχα και των περιθαλπόμενων σε δομές κλειστής περίθαλψης, σύμφωνα με την παρ. 8 του άρθρου 66 του ν. 3984/11), αντιβαίνει και καταστρατηγεί θεμελιώδη, από διεθνείς οργανισμούς και το Σύνταγμα αναγνωρισμένα, ανθρώπινα και δημοκρατικά δικαιώματα των ψυχικά πασχόντων, καθώς και τους ίδιους τους στόχους της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, που έγκεινται ακριβώς στην απόκτηση των ικανοτήτων για την πλήρη άσκηση των «δικαιωμάτων του πολίτη», ενός πλήρως ισότιμου και χωρίς διακρίσεις πολίτη, και στην θεσμική και κοινωνική στήριξη στην άσκηση αυτή.

Στη θέση αυτή συντείνει και η πρόσφατη Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία (ν. 4074/2012). Αντίθετα, η αφαίρεση μέρους της περιουσίας (σύνταξης), ακριβώς λόγω της αναπηρίας, ή σοβαρού προβλήματος ψυχικής υγείας, συνιστά απαγορευμένη από τη Σύμβαση διάκριση εις βάρος των ατόμων με αναπηρία ή σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας (αρ. 12 § 5 της Σύμβασης).

Η μεταχείριση των ψυχικά πασχόντων, μέσα από μια διαχρονική συνέργια κοινωνικών προκαταλήψεων και της παραδοσιακής ιδρυματικής ψυχιατρικής, ήταν συνυφασμένη με κάθε είδους διακρίσεις, αποκλεισμούς, την διαρκή καταστρατήγηση και ακύρωση των δικαιωμάτων τους, την υποβάθμιση έως και πλήρη απαξίωση της ανθρώπινης υπόστασής τους. Ο σφετερισμός των εισοδημάτων και των περιουσιακών τους στοιχείων ήταν μέρος (ενίοτε το κυρίαρχο) αυτής της ακύρωσης και απαξίωσης.

Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση, στο βαθμό που δεν διαιωνίζεται ως λόγια κενά περιεχομένου, δεν συνέλαβε και δεν οραματίστηκε ποτέ τους σκοπούς και τις μεθόδους της ως απλή αλλαγή της μορφής και του τρόπου διαχείρισης της «μειονεκτικής θέσης», του κοινωνικού αποκλεισμού και του εξοστρακισμού των ψυχικά πασχόντων, αλλά το αντίθετο : ως διαδικασία, την κεντρική θέση στην οποία έχει το ψυχικά πάσχων υποκείμενο και της οποίας οι θεραπευτικές/ αποκαταστασιακές μέθοδοι είναι αποτελεσματικές στο βαθμό που έχουν την ευκαιρία να βρεθούν σε μια δομική συνάρθρωση με κοινωνικές πολιτικές, αλλά και με δημόσιους θεσμούς που στηρίζουν ενεργά το υποκείμενο στην ανάκτηση και στην πλήρη άσκηση των δικαιωμάτων του, συμπεριλαμβανομένων αυτών που έχουν να κάνουν με τα εισοδήματα και τα περιουσιακά του στοιχεία.

Στη διαχείριση των περιουσιακών τους στοιχείων, τα άτομα με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας/ένοικοι των Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης, δικαιούνται κατάλληλης υποστήριξης (αρ. 12 § 3 της Σύμβασης). Οφείλει, συνεπώς, το κράτος αφενός να προστατεύει τους χρήστες/λήπτες των υπηρεσιών από την όποια εκμετάλλευση και αφετέρου να τους παρέχει υποστήριξη ώστε οι ίδιοι ν΄ αποφασίζουν για την περιουσία τους.

Η μέχρι τώρα εμπειρία της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης έχει δείξει ότι τα εισοδήματα των φιλοξενουμένων στις στεγαστικές δομές και ο (υποβοηθούμενος, σε άλλοτε άλλο βαθμό) έλεγχος των ίδιων των χρηστών επ΄ αυτών, έχουν παίξει κεντρικό ρόλο στη δυνατότητά τους όχι απλώς να καλύπτουν βασικές τους ανάγκες πέρα αυτών (των όλο και λιγότερων) που καλύπτει η δομή, αλλά και να αξιοποιούν τις δυνατότητες για κοινωνική ένταξη/ενσωμάτωση.

Η απάντηση στον όποιο, όποτε και απ΄ οπουδήποτε σφετερισμό των εισοδημάτων των ψυχικά πασχόντων δεν είναι η κατάσχεσή τους από το κράτος. Αυτό το μέτρο, ακόμα και αν ληφθούν τοις μετρητοίς οι ισχυρισμοί ότι γίνεται για να αποτρέψει τους όποιους σφετερισμούς των εισοδημάτων των ασθενών, αποτελεί, καθεαυτό, την πιο εκτεταμένη και χειρότερη μορφή σφετερισμού, μια παλαιοϊδρυματικού τύπου ισοπεδωτική απάντηση που, αντίθετα με ό,τι ισχυρίζεται, δεν έχει σκοπό την βελτίωση της παροχής φροντίδας, αλλά καθαρά εισπρακτικούς στόχους, στα πλαίσια της περικοπής των δημόσιων δαπανών, στη θέση των οποίων τίθενται τα γλίσχρα εισοδήματα των φιλοξενουμένων. Επ΄ αυτού, το άρθρο 2 της υπουργικής εγκυκλίου Υ5α/Γ.Π.οικ.26159 (Καθορισμός συμμετοχής στη δαπάνη περίθαλψης κλπ, της 14 Μαρτίου 2012) είναι σαφές : «…εξασφάλιση της βιωσιμότητας ….των Μονάδων...με ταυτόχρονη μείωση της κρατικής επιχορήγησης…».

Είναι το μέτρο καθεαυτό που αναπαράγει επί τα χείρω την απαξίωση του ψυχικά πάσχοντος ως ισότιμου πολίτη και ανθρώπου, ως «υποκειμένου ευθύνης». Γιατί, πέρα από τον εξοντωτικό χαρακτήρα των ποσοστών παρακράτησης που προβλέπονται, ακόμα και μια μικρότερη παρακράτηση δεν θα αλλάζει την ουσία του μέτρου. Ενός μέτρου που συνιστά, χωρίς άμεσα να το διακηρύσσει, ιδιωτικοποίηση δημόσιων υπηρεσιών αφού, για να παραμείνει κανείς στην στεγαστική δομή, πρέπει να πληρώσει με ποσοστό της σύνταξής του.

Επ΄ αυτού να ληφθεί υπόψιν ότι τα άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας, που παίρνουν σύνταξη, έχουν ήδη συμβάλλει στο σχηματισμού του αναγκαίου κεφαλαίου, μέσω των εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ συμμετέχουν μέσω του ειδικού ενοποιημένου κλειστού νοσηλίου στην χρηματοδότηση των υπηρεσιών ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης που λαμβάνουν.

Ταυτόχρονα, το γεγονός ότι η κλιμακωτή παρακράτηση των συντάξεων γίνεται για παροχή των ίδιων ακριβώς υπηρεσιών ψυχικής υγείας στις στεγαστικές δομές που φιλοξενούνται, συνιστά φόρο, χωρίς όμως να ονομάζεται έτσι, και επιβάλλεται κατά παράβαση της Σύμβασης (αρ. 12) μόνο σε άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας και αναπηρία.

Επιπλέον, η σύνταξη προστατεύεται ως περιουσιακό δικαίωμα από το αρ. 1 του 1ου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ. Η παρακράτησή της συνιστά αυθαίρετη αφαίρεση περιουσιακού στοιχείου, δηλαδή, προσβολή ανθρώπινου δικαιώματος και δικαιολογεί προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Υπογραμμίζουμε, τέλος, ιδιαίτερα τις πολύ σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των φιλοξενουμένων στις στεγαστικές δομές (που ήδη αντιδρούν με πανικό όταν ενημερώνονται για την επικείμενη παρακράτηση) και τους σοβαρούς κινδύνους διάλυσης των δομών, αφενός, από την (άμεση ή έμμεση) πίεση των ενοίκων ν΄ αποδεχτούν την παρακράτηση προκειμένου να παραμείνουν σ΄ αυτές και, αφετέρου, από τις συνέπειες της αποστράγγισης των εισοδημάτων τους.

Για όλους αυτούς τους λόγους, προτείνουμε την άμεση κατάργηση της παρακράτησης των συντάξεων, με την ακύρωση των σχετικών διατάξεων (που περιλαμβάνονται στον ν. 3984/11 και των αντίστοιχων εφαρμοστικών υπουργικών αποφάσεων) με νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή.

2. Παράλληλα, για λόγους ουσιαστικούς, αλλά με έμπρακτο τρόπο και όχι απλώς ως διαρκής αναπαραγωγή της φιλολογίας περί «διασφάλισης των εισοδημάτων ψυχικά ασθενών» και την προσχηματική της χρησιμοποίηση ως δικαιολογίας για αλλότριους σκοπούς, θα πρέπει να ληφθούν και να εφαρμοστούν συγκεκριμένα μέτρα για την διασφάλιση των εισοδημάτων όποιων εξ΄ αυτών δυσκολεύονται να ασκούν πλήρη και ολοκληρωμένη διαχείριση σε αυτά. Μέτρα στην κατεύθυνση της διασφάλισης των όρων ώστε οι δικαιούχοι και οι κάτοχοι των εισοδημάτων και των όποιων περιουσιακών στοιχείων, να κατέχουν πράγματι και να διαχειρίζονται (με την βοήθεια της θεραπευτικής ομάδας, του προσώπου αναφοράς κοκ) για τις δικές τους ανάγκες τα προσωπικά τους εισοδήματα. Σε κατεύθυνση, δηλαδή, διαμετρικά αντίθετη από την όποια «κουλτούρα» και πρακτική παρακράτησης, αμέλειας και/ή αδιαφορίας για τους (απ΄ οποιαδήποτε πλευρά) σφετερισμούς, να ενδυναμωθούν οι διαδικασίες και οι θεσμοί που διασφαλίζουν την κατοχή των εισοδημάτων και την αξιόπιστη χρήση τους από το άτομο. Αναφερόμαστε, εν προκειμένω, αποκλειστικά στην αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού αναφορικά με τους φιλοξενούμενους τις στεγαστικές δομές ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, αν και το ζήτημα είναι ευρύτερο.

α. Ουσιαστική (και όχι τυπική και διεκπεραιωτικού τύπου ) εφαρμογή του νόμου για την Δικαστική Συμπαράσταση του 1996, για όσους κρίνεται από την θεραπευτική ομάδα ότι υπάρχει πράγματι ανάγκη για δικαστικό συμπαραστάτη (Ν. 2447/1996, ΦΕΚ 278/Α΄).

β. Εγκαθίδρυση μηχανισμών ελέγχου για το αν οι δικαστικοί συμπαραστάτες ασκούν όπως πρέπει τις υποχρεώσεις τους προς το συμπαραστατούμενο μέλος, σε συνεργασία με την θεραπευτική ομάδα, με δυνατότητα να εγκαλούνται αρμοδίως όταν δεν τα ασκούν, ή και να αντικαθίσταται με ταχείες διαδικασίες (Προεδρικό Διάταγμα υπ΄ αριθ. 250/1999, ΦΕΚ Α΄/206/7.10.1999 : Τρόπος άσκησης από τους ειδικούς επιστήμονες του άρθρου 54 Ν. 2447/1996, των αρμοδιοτήτων κοινωνικής υπηρεσίας που τους ανατίθενται στα πλαίσια της λειτουργίας της δικαστικής συμπαράστασης).

γ. Δημιουργία και ενεργοποίηση δημόσιων θεσμικών οργάνων που είχαν προβλεφθεί με το νόμο για την Δικαστική Συμπαράσταση του 1996, αλλά ποτέ δεν δημιουργήθηκαν, για ανάληψη του ρόλου του δικαστικού συμπαραστάτη για όποιους υπάρχει μεν η σχετική ανάγκη, αλλά δεν έχουν κανένα οικογενειακό μέλος, είτε κυριολεκτικά, είτε που να είναι κατάλληλο να αναλάβει τον ρόλο αυτό. Είναι σημαντικό, εδώ, να τονιστεί η ανάγκη δημόσιων θεσμικών οργάνων που να λογοδοτούν αξιόπιστα και όχι οποιουδήποτε είδους ιδιωτικών φορέων, που ήδη κάνουν κινήσεις και καιροφυλακτούν ν΄ αναλάβουν αυτοί, εκτός παντός ουσιαστικού ελέγχου, ως διάδοχοι του σφετερισμού των εισοδημάτων των ψυχικά πασχόντων.

δ. Εγκαθίδρυση αξιόπιστων μηχανισμών ελέγχου της υποστηρικτικής διαχείρισης των ατομικών εισοδημάτων, αλλά και των τρόπων φύλαξης, των φιλοξενούμενων στις στεγαστικές δομές, μέσω του ταμείου της εκάστοτε δομής. Εν μέσω της πανσπερμίας των τρόπων που γίνεται αυτή η υποστηρικτική διαχείριση, θα πρέπει να εγκαθιδρυθεί ένα ενιαίο σύστημα που θα προβλέπει μιαν επιτροπή στο επίπεδο της θεραπευτικής ομάδας της δομής, τριμελή (με το ένα μέλος, στο βαθμό που είναι δυνατό, να είναι φιλοξενούμενος της δομής), η οποία να τηρεί την κίνηση του ταμείου με έναν κεντρικά καθορισμένο τρόπο, ένα τρόπο που να συνδυάζει την ευελιξία που απαιτεί η λειτουργία μιας τέτοιας δομής με την ακρίβεια και την αντικειμενικότητα της καταγραφής.

Η καταγραφή αυτή θα μπορεί και θα πρέπει να ελέγχεται από κατάλληλα προς τούτο και εξουσιοδοτημένα όργανα του φορέα σε τακτική βάση, τουλάχιστον μια ή δυο φορές το χρόνο, ή και πιο συχνά αν χρειαστεί.

Θα μπορούσαν, επίσης, να προβλεφθούν θεσμοθετημένα εξωτερικά όργανα ελέγχου,

με συμμετοχή εκπροσώπων συλλόγων χρηστών/ληπτών των υπηρεσιών και

οικογενειών.

Ως προς τους τρόπους φύλαξης, θα πρέπει αφενός, να εξασφαλιστούν και αφετέρου, να είναι τέτοιοι που να μη δημιουργούνται τα όποια προσκόμματα στην άμεση πρόσβαση των δικαιούχων στο ατομικό τους ποσό, όπου αυτό φυλάσσεται.

Στο βαθμό που τα ανωτέρω γίνονται αποδεκτά ως κατευθυντήριοι άξονες και εφόσον υπάρξει άμεση δέσμευση και, ταυτόχρονα, άμεση έναρξη των διαδικασιών για την νομοθετική κατάργηση της παρακράτησης, μπορούμε περαιτέρω να συνεισφέρουμε στην συγκεκριμενοποίηση των ως άνω προτάσεων.

22/10/2013

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ/ΛΗΠΤΩΝ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ (ΨΝΑ & ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ)

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ (ΠΟΣΟΣΨΥ)

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ (ΣΟΨΥ) ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

ΚΙΝΗΣΗ ΑΔΕΛΦΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ (ΚΙΝΑΨΥ)

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ‘ΑΥΤΟΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ’

 

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ Η ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ Ζ. ΜΑΚΡΗ ΖΗΤΗΣΕ «ΔΙΑΛΟΓΟ» ΓΙΑ «ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΛΥΣΗ».

 

Την άμεση κατάργηση της νομοθετικής ρύθμισης για την παρακράτηση των συντάξεων των ψυχικά πασχόντων που περιθάλπονται ιδρύματα χρόνιας παραμονής, ή διαμένουν σε εξωνοσοκομειακές στεγαστικές μονάδες (ξενώνες, οικοτροφεία), απαίτησαν χρήστες των υπηρεσιών, οικογένειες και λειτουργοί ψυχικής υγείας από την υφυπουργό Ζ. Μακρή, σε μια σημαντική διαδήλωσή τους έξω από το Υπουργείο Υγείας, την Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου.

Αποφεύγοντας, ως συνήθως, να δώσει μιαν ευθεία απάντηση, η κ. Μακρή ζήτησε και πάλι να προηγηθεί «διάλογος» , «σύντομος» και αυτή τη φορά, προκειμένου να βρεθεί μια «ενδιάμεση λύση». Μίλησε για διάλογο από «μηδενική βάση» (και γνωρίζουμε ότι ο όρος εκφράζει ποικίλα νοήματα, ανάλογα με αυτό που ο καθένας επιδιώκει) αλλά αρνήθηκε να κάνει ενέργειες για νομοθετική ακύρωση της παρακράτησης και φάνηκε να αναμένει την ανεύρεση μιας «ενδιάμεσης λύσης» όπου η παρακράτηση θα παραμένει.

Η επιτροπή που την συνάντησε, δέχτηκε να κάνει αυτό το διάλογο, δηλώνοντας, ωστόσο, ότι η κατάργηση της παρακράτησης αποτελεί «κόκκινη γραμμή» και αδιαπραγμάτευτη θέση όλων των άμεσα ενδιαφερομένων. Ένα διάλογο που θα θεωρεί δεδομένη την ακύρωση της καθ΄ οιονδήποτε τρόπο παρακράτησης και θα επικεντρωθεί στο να επεξεργαστεί απαντήσεις στο πρόβλημα της διασφάλιση των περιουσιακών στοιχείων των ψυχικά πασχόντων από κάποιες οικογένειες, λειτουργούς κλπ.

Ξαφνικά, όπως και επί Λοβέρδου, έχουμε ένα, αναμενόμενο, προσχηματικό ενδιαφέρον για «συγγενείς που σφετερίζονται συντάξεις». Για μιαν ακόμη φορά, καταστάσεις που χρήζουν διόρθωσης και αντιμετώπισης και που έχουν αφεθεί για χρόνια «στον αυτόματο», τώρα χρησιμοποιούνται ως επιχείρημα υπέρ της παρακράτησης, της καθολικής, δηλαδή, καταλήστευσης των εισοδημάτων των πιο αδύναμων στρωμάτων της κοινωνίας από το μνημονιακό κράτος, ως διασφάλιση ότι κάποιοι (πολύ λίγοι σχετικά) συγγενείς δεν θα καταχρώνται αυτά τα περιουσιακά στοιχεία.

Είναι αναπόσπαστο μέρος της θεραπευτικής αποκαταστασιακής δραστηριότητας των υπηρεσιών η διασφάλιση των περιουσιακών στοιχείων των ψυχικά πασχόντων από όσους τα καταχρώνται, η εξασφάλιση ότι, πχ, οι δικαστικοί συμπαραστάτες εκτελούν καθώς πρέπει τις υποχρεώσεις τους κοκ. Αλλά σε όλα αυτά τα προβλήματα δεν αποτελεί με κανένα τρόπο απάντηση η παρακράτηση από το κράτος των συντάξεων και μάλιστα, όχι, εν τη ουσία, για τα συμφέροντα των ασθενών, αλλά στα πλαίσια των περικοπών και της λιτότητας, καθώς, σύμφωνα με το σχετικό νόμο, το παρακρατούμενο ποσό αντικαθιστά ισόποσα τμήμα του προϋπολογισμού της μονάδας.

Τον τόνο σ΄ αυτή την πρώτη συζήτηση με την υφυπουργό τον έδωσαν οι εύστοχες, πάνω στο έδαφος της βιωμένης εμπειρίας, και συγκινησιακά φορτισμένες παρεμβάσεις των άμεσα ενδιαφερόμενων, χρηστών/ληπτών των υπηρεσιών και των οικογενειών.

Στη συγκέντρωση παραβρέθηκαν, εκφράζοντας την συμπαράσταση και υποστήριξη των πολιτικών τους φορέων, οι βουλευτές, Χρ. Μαντάς (Σύριζα) και Χρ. Κατσιώτης (ΚΚΕ).

Η νέα συνάντηση με την υφυπουργό ορίστηκε για την Τρίτη, 15 Οκτωβρίου.

 

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

Νέα του Blog

Το αδύνατο που έγινε δυνατό

20.02.2017 | Slider
Εμφανίσεις: 1826